Karanlık Yanımız



ID:48111
Yayınlanma:
09 Eki 19

Yıprandık, yorulduk, yontulduk ve ...

Dahilik ile delilik arasında çok ince bir çizgi vardır, ne kadar göremesek de.

 ‘’Aspergersendromu ve yaratıcılık, bir madalyanın iki yüzü gibidir. Biri olmadan diğeri olmaz’’ demiş Prof. Micheal Fitzgerald
Şans ya o da bizde yok.

Bazı insanlar, gecenin zifiri karanlığında, önlerinde güneş ışığı varmış gibi görebiliyor. Bazıları da bizim gibi gündüzün ortasında, etrafın sudan daha berrak olduğu vakitte göremez o çizgiyi.

Yaptıklarımızla çoğu kez de deli olarak sıfatlandırılırız ve elimizde olan bir şey de değil. En saf halimizle bile kullandığımız kelimelerle başımıza dert edindiğimizi anlayamadık. Çok şey bilmenin zararlarını bilemedik.

Bunun okulu yok, eğitimi yok ve hiç olmayacak da.

Gündüz gözüyle ayağı taşa takılıp yüz üstü düşen insanlardan olduk.

Yoğurdun bile ağzımızı yaktığını sonradan farkettik.

Macera olsun diye hiç yol almadık ama bütün hayatımız maceralar ile doldu taştı.

Yıprandık, yorulduk, yontulduk, çok düştük ve her düşüşümüzde bizden çok şeyi alıp götürdüler. Hayatımıza girenlerin bizden aldıkları, kattıklarından fazla oldu.

Ama hiç pes etmedik. Her seferinde daha güçlü kalkmaya çalıştık ve kalktık da.

Geriye dönüp baktığımızda bir enkazdan farksız olsak da dimdik ayakta durduk.